Monday, 31 May 2010

Ανοιχτή συζήτηση για το σιωνισμό στη Νεάπολη

Η "Κόκκινη Ορχήστρα" Θεσσαλονίκης σας καλεί σε ανοιχτή κουβέντα με θέμα:
"Tι είναι σιωνισμός
και γιατί η αριστερά πρέπει να παλέψει για τη διάλυση του κράτους του Ισραήλ"
ΝΕΑΠΟΛΗ Θεσσαλονίκης, Βενιζέλου 35, γραφεία ΣΥΡΙΖΑ, στάση Ρουμανικά, λεωφ. 57&64, Δευτέρα 31 Μαΐου 2010, 20:30, μετά το τέλος της διαδήλωσης.
(τηλ. 6984 188586, angoleirinho@gmail.com)
Σχετικά: Σιωνισμός: Η σοσιαλιστική προοπτική στην Παλαιστίνη περνά από την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ

Το σιωνιστικό κράτος δολοφονεί

Όλοι-όλες στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 6 μμ στην Kαμάρα

Τελικά οι σιωνιστές του Ισραήλ έκαναν πράξη τις απειλές τους. Τα ξημερώματα εκπαιδευμένοι δολοφόνοι επιτέθηκαν, στα διεθνή ύδατα, ταυτόχρονα σε όλα τα πλοιάρια του στόλου της ελευθερίας που είχε ως στόχο τη μεταφορά ανθρωπιστικού υλικού στη Γάζα . Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, υπάρχουν 19 νεκροί και 60 τραυματίες. Τα κατελλημένα πλοία του Free Gaza έχουν καταληφθεί από τον ισραηλινό στρατό και οδηγούνται σε λιμάνι του Ισραήλ.
Οι απολογητές του εγκλήματος αυτού, μέσω των ισραηλινών μέσων ενημέρωσης, κάνουν λόγο για επίθεση που δέχτηκαν οι ισραηλινοί καταδρομείς από τους ακτιβιστές. Σε λίγο θα ισχυριστούν πως οι δολοφόνοι τους βρίσκονταν και σε νόμιμη άμυνα.
Εξάλλου βρισκόμενο σε άμυνα το σιωνιστικό κράτος έχει ισοπεδώσει δύο φορές από το 2006 τη Γάζα και έχει εισβάλλει στο Λίβανο. ΣυνέχειαΑυτοί που έχουν δημιουργήσει τη μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο, τη Γάζα. Αυτοί που καταδικάζουν σε αργό θάνατο πέντε γενιές Παλαιστινίων, αυτοί που αρνούνται με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας να αναγνωρίσουν τη νόμιμη κυβέρνηση της Χαμάς, που υπέθαλψαν με κάθε βρώμικο μέσο τον παλαιστινιακό εμφύλιο. Αυτοί οι νεόκοποι φασίστες που κουρελιάζουν κάθε έννοια διεθνούς δικαίου από την ύπαρξη του σιωνιστικού κράτους, δολοφονώντας αμάχους με απαγορευμένα όπλα, πήγαν ένα βήμα παραπέρα. Επιτέθηκαν σε αποδεδειγμένα ανθρωπιστική αποστολή που είχε ελεχθεί από τις λιμενικές αρχές Ελλάδας και Τουρκίας και μάλιστα σε διεθνή ύδατα. Οι σιωνιστές αποφάσισαν πως κάθε πράξη αλληλεγγύης στους πολιορκημένους της Γάζας ισοδυναμεί με τρομοκρατία και τιμωρείται με θάνατο.
Η ισραηλινή αριστερά, οι πολίτες του Ισραήλ οφείλουν να καταδικάσουν το στυγερό έγκλημα του κράτους, αν θέλουν να σώσουν την τιμή του ισραηλινού λαού. Αλλιώς ας μην απορούν που η καθημερινότητα τους απειλείται από καμικάζι και αυτοσχέδιους πυραύλους.

Όσο για τη διεθνή κοινότητα, θα επιβάλλει σύμφωνα με το δικό της δίκαιο κάποια κύρωση στους στυγνούς αυτούς εγκληματίες; Ή θα είναι μια ακόμα ανεφάρμοστη απόφαση του ΟΗΕ που απλά θα αποθρασύνει τους σιωνιστές;
Οι λεονταρισμοί και η βαρβαρότητα του ισραηλινού κράτους, δεν πιστοποιεί την ισχύ του, αλλά την αδυναμία του κι αυτό ας το έχουν υπόψη τους όσοι φαντασιώνονται πως η στρατιωτική δύναμη εγγυάται την ασφάλεια τους
• Να τιμωρηθούν οι δράστες της στυγερής δολοφονίας
• Άμεση απελευθέρωση των υπόλοιπων πλοίων
• Αλληλεγγύη άνευ όρων στον παλαιστινιακό λαό

Wednesday, 19 May 2010

Γενική απεργία, Πέμπτη 20 Μάη

Συγκέντρωση στις 10.00 πμ, μπροστά στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης
ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑΤΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Εργαζόμενοι/ες
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ-πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις αξιώσεις του μηχανισμού στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ- ολοκληρώνει το έγκλημα της πλήρους αποδόμησης του Δημόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος.
Η μοναδική της επιδίωξη είναι ο περιορισμός της δαπάνης μέσω της απαλλαγής του κράτους από θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του και ο περιορισμός της δαπάνης αυτής στα σημερινά επίπεδα σε σχέση με το ΑΕΠ.
Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Saturday, 15 May 2010

Ανοιχτή κουβέντα στη Νεάπολη με θέμα: "ΚΡΙΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ".

"Όσο η αριστερά δεν προτείνει ανοιχτά πολιτικές λύσεις που να αμφισβητούν ευθέως το κλονιζόμενο καθεστώς, τόσο θα ταυτίζεται στις συνειδήσεις του κόσμου με το καταρρέον σύστημα και θα χάσει μια μοναδική ιστορική ευκαιρία.
Τώρα η κοινωνία αρχίζει και πολώνεται κι αυτό αφορά εκατομμύρια ανθρώπους και όχι τις συνηθισμένες μειοψηφίες. Ή ο καπιταλισμός θα βγει από την κρίση του, χωρίς στοιχειώδη εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, ή οι πιθανές άγριες εξεγέρσεις θα μετατραπούν σε σε επαναστάσεις. Εκεί θα καταλήξει η κοινωνική δυναμική".
Η "Κόκκινη Ορχήστρα" Θεσσαλονίκης σας καλεί σε ανοιχτή κουβέντα με θέμα: "ΚΡΙΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ".
ΝΕΑΠΟΛΗ Θεσσαλονίκης, Βενιζέλου 35, γραφεία ΣΥΡΙΖΑ, στάση Ρουμανικά, λεωφ. 57&64, Σάββατο 15 Μαΐου 2010, 18:30
ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ Θεσσαλονίκης (τηλ. 6984 188586, angoleirinho@gmail.com)

Sunday, 9 May 2010

Αντιφασιστική διαδήλωση μετά τη 2η επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών

Ξημερώματα Σαββάτου προς Κυριακή στις 5.00 έγινε 2η επίθεση με μολότοφ αυτή τη φορά στο στέκι των δυτικών συνοικιών Θεσσαλονίκης.(Πατριάρχου Γρηγορίου 34, Αμπελόκηποι) προκαλώντας μικρές υλικές ζημιές. Εκείνη την ώρα μέσα βρισκόταν ένας σύντροφος που έσβησε και τη φωτιά. Θυμίζουμε ότι πριν δύο μέρες τα ίδια φασιστόμουτρα που οργάνωσαν την εμπρηστική δολοφονική επίθεση είχαν επιτεθεί ξανά την Παρασκευή 7/5 στις 11:30 μ.μ., γύρω στους 10 αλήτες με κράνη, κοντόξυλα και σιδερογροθιές. "Η επίθεση αποκρούστηκε επιτυχώς από συντρόφους που βρίσκονταν στο στέκι τρέποντας τους σε φυγή και αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά το βαθμό της θρασυδειλίας τους. Η αντίδραση της γειτονιάς ήταν άμεση και αλληλέγγυα προς το στέκι και τους παρόντες συντρόφους", όπως σημείωσε με ανακοίνωσή της η Συνέλευση του Στεκιού. [Συνέχεια]
Για τις επιθέσεις αυτές πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι διαδήλωση από την Πλατεία Επταλόφου στους Αμπελόκηπους μέχρι το Στέκι και με συμμετοχή τουλάχιστον 200 ανθρώπων, δίνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στα φασιστοειδή ότι δεν θα έχουν καμία τύχη στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης. Αυτό να το πάρουν χαμπάρι μια και καλή.Λίγο πριν οι εμπρηστές δολοφόνοι επιτεθούν στο Στέκι, οι "σύντροφοί" τους στην Αθήνα καλούσαν σε διαδήλωση "μνήμης" για τους 3 αδικοχαμένους υπαλλήλους της Μαρφιν. Η θρασύτητα και η υποκρισία των φασιστών δεν έχει όρια. Πράγμα που όλος ο κόσμος το γνωρίζει γι' αυτό και η άθλια συνάθροισή τους στην Αθήνα παρά την πανκινητοποίηση όλων των φασιστικών συμμοριών και πίσω από δήθεν ανεξάρτητες ομάδες στο facebook και με τη συνδρομή του "τροκτικού" δεν είχε περισσότερα από 150 άτομα.

Saturday, 8 May 2010

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ
Την Παρασκευή 7/5 γύρω στις 11:30 το βράδυ, 10 θρασύδειλοι φασίστες επιτέθηκαν στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών με κράνη, κοντόξυλα και σιδηρογροθιές. Η επίθεση αποκρούστηκε πλήρως από συντρόφους που βρίσκονταν στο στέκι τρέποντας τους σε φυγή και αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά το βαθμό της θρασυδειλίας τους. Η αντίδραση της γειτονιάς ήταν άμεση και αλληλέγγυα προς το στέκι και τους παρόντες συντρόφους.
Σε μία περίοδο κοινωνικών αναταραχών και αναβρασμού το παρακράτος αναλαμβάνει πρωτεύοντα ρόλο προσπαθώντας να χτυπήσει ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας και ελεύθερους κοινωνικούς χώρους. Η απάντησή μας είναι ξεκάθαρη.

Κράτος και παρακράτος δε μας φοβίζουν… Μας εξοργίζουν.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ
ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΜΑΗ στις 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ,ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
Λεωφορεία 21,32,32Α στάση Φιλιπουπόλεως

Thursday, 29 April 2010

Eκδήλωση για τη "σταση πληρωμών"

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010, 20:30
Νεάπολη Θεσσαλονίκης, Βενιζέλου 35, στάση Ρουμανικά, γραφεία ΣΥΡΙΖΑ, λεωφ. 57,64
Διοργάνωση: ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ Θεσσαλονίκης

Wednesday, 28 April 2010

Εκτός ελέγχου είναι πλέον η κατάσταση

Εκτός ελέγχου είναι πλέον η κατάσταση στην αγορά των ελληνικών ομολόγων, με το spread στον 10ετή τίτλο να σκαρφαλώνει μέχρι και τις 1012 μονάδες, Όλα αυτά συμβαίνουν μετά την επιθετική υποβάθμιση από την S&P ανεβάζοντας το κόστος δανεισμού σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Υπενθυμίζουμε ότι αν ακόμα ένας καπιταλιστικός οίκος αξιολόγησης (πχ η Moodys) υποβαθμίζει τα ελληνικά ομόλογα τότε πολύ πιθανόν η ΕΚΤ να σταματήσει να τα δέχεται ως εγγυήσεις προκειμένου να συνεχίζει να δανείζει τις ελληνικές εμπορικές τράπεζες. Εννοείται ότι αν συμβεί αυτό οι τράπεζες αυτές θα χρεοκοπήσουν μέσα σε λίγες ώρες αφού θα ξεμείνουν από ρευστά διαθέσιμα. Το ενδεχόμενο ενός Αργεντινάζο είναι πλέον προ των πυλών. Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου Την Τρίτη, η διαφορά απόδοσης (επιτοκίου) του 10ετούς κρατικού ομολόγου αναφοράς με τον αντίστοιχο γερμανικό τίτλο σκαρφάλωσε μέχρι τις 712 μονάδες βάσης, πάνω από το προηγούμενο ιστορικό υψηλό των 680 μονάδων που σημειώθηκε την Δευτέρα. Σήμερα, Τετάρτη, η διαφορά ξεπέρασε τις 1000 μ. όταν στα τέλη Σεπτεμβρίου του 2009, το spread ήταν στις 140 μονάδες. Αυτό σημαίνει ότι αν έβγαινε σήμερα το ελληνικό κράτος να δανειστεί θα έπρεπε να πληρώσει τουλάχιστον 13% επιτόκιο!!! στα 10ετη. Γιατί στο 2ετές ομόλογο, το επιτόκιο έχει απογειωθεί στο 19%.
Μετά απ’ όλα αυτά όσοι συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι η χώρα απέφυγε την χρεοκοπία είναι απλώς γελοίοι.
Πλέον η Ελλάδα γίνεται η ατμομηχανή της χρεοκοπίας της ευρωζώνης. Το spread του πορτογαλικού 10ετούς ομολόγου είναι 269 μονάδες (υψηλότερο επίπεδο από την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη) και το πιθανότερο είναι να συνεχίσει την ανηφόρα.
Ο κίνδυνος είναι ότι η κρίση που ξεκίνησε πριν από έξι μήνες από την Ελλάδα θα εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα, καθώς ενώ η Ελλάδα περιμένει ακόμα τα χρήματα της ευρω-στήριξης δεν υπάρχει καμία πρόνοια για αντίστοιχη βοήθεια σε άλλη χώρα της ευρωζώνης, εφόσον την χρειαστεί.
Ο οικονομολόγος της Deutsche Bank, Ζιλ Μεκ τονίζει με δραματικό ύφος ότι «Κάθε εβδομάδα νομίζουμε ότι η κατάσταση έχει ξεκαθαρίσει και μετά τα πράγματα γίνονται χειρότερα». Ενώ σύμφωνα με την Standard & Poor’s, ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα φέρει ζημίες έως 200 δισ. ευρώ στους κατόχους ελληνικών ομολόγων, αφού οι ομολογιούχοι θα ανακτήσουν το πολύ πολύ 30-50% των χρημάτων τους.

Τι μπορεί να γίνει τώρα
Ενώ βαδίζουμε ολοταχώς προς την οριστική χρεοκοπία η αριστερά συνεχίζει να μιλάει για κάποια “κεκτημένα”, ζητώντας από αυτούς που χρεοκόπησαν τη χώρα να μην τα πειράξουν. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις είτε καλούνται από τη ΓΣΕΕ, είτε από το ΠΑΜΕ είτε από τα πρωτοβάθμια κινούνται στο ίδιο μοτίβο. “Έξω το ΔΝΤ, κάτω το πρόγραμμα, σταθερότητας, κάτω τα χέρια από τα κεκτημένα”. Τα εργατικά σωματεία μπορούν να μένουν σ’ αυτά. Έτσι κι αλλιώς ο σκοπός τους είναι να διατηρηθούν τα μεροκάματα σε αξιοπρεπή επίπεδα. Αλλά εδώ συμβαίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Καταρρέει το σύστημα στο σύνολό του. Αύριο οι τράπεζες δεν θα έχουν ρευστό όχι για δάνεια αλλά ούτε καν για τους καταθέτες τους. Ο δήθεν μηχανισμός στήριξης μπορεί να μην ενεργοποιηθεί ποτέ. Δεν είναι μόνο τα ελεεινά αντεργατικά μέτρα του ΔΝΤ που ισοπεδώνουν ότι έχει απομείνει από το κράτος πρόνοιας, είναι ότι ίσως σε λίγες βδομάδες να μην μπορούν να πληρώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις. Τότε τι κάνουμε; Θα συνεχίζουμε να πιπιλάμε τα παπαρήγικα για “να πληρώσουν οι πλουτοκράτες”;
Στο ΣΥΡΙΖΑ με φωτεινή εξαίρεση το Κόκκινο και το Ξεκίνημα που εξαρχής μιλάνε για στάση πληρωμών, επιτέλους αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι κάτι πρέπει να γίνει με το χρέος. Όμως ο συντηρητισμός τους δεν τους αφήνει να πούνε μια ολοκληρωμένη και ξεκάθαρη πρόταση. Ο Λαφαζάνης, η ΚΟΕ, η ΑΚΟΑ και άλλοι σύντροφοι μιλάνε το πολύ για μια επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Και αυτό άρχισαν να το λένε αφού το είπαν ήδη οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης. Τι σημαίνει όμως αυτό; Ότι προς το παρόν συνεχίζουμε να πληρώνουμε και ζητάμε μια επαναδιαπραγμάτευση για το μέλλον. Μα είναι δυνατόν να κάνεις επαναδιαπρεγμάτευση αν δεν σταματήσεις να πληρώνεις; Δεν υπάρχει κάποιος να τους το εξηγήσει; Ένας τραπεζοϋπάλληλος που δουλεύει στα δάνεια, γιατί οι καθηγητές οικονομικών δεν το καταλαβαίνουν απ’ ότι φαίνεται.
Αυτή η αριστερά αδυνατεί να προτείνει κάτι για τις επόμενες μέρες. Ιδιαίτερα τώρα που ο χρόνος τρέχει με τρομερή ταχύτητα. Οι προτάσεις για το απώτερο μέλλον δεν έχουν κανένα νόημα. Τώρα η μόνη πρόταση που μπορεί να κινητοποιήσει κρίσιμες κοινωνικές δυνάμεις είναι η στάση πληρωμών. Το ομόλογο που λήγει στις 19 Μαίου να μην πληρωθεί. Ούτε τα επόμενα. Αυτό είναι μια συγκεκριμένη διέξοδος τώρα. Όσοι συνεχίζουν να λένε ότι αυτό θα πληρωθεί και όσοι δίπλα σ’ αυτούς κάνουν την πάπια είναι υπόλογοι για εσχάτη προδοσία. Έχουν παραδοθεί στις τράπεζες και το μόνο που τους απασχολεί είναι τα κέρδη των τοκογλύφων και όχι “να σωθεί η χώρα”. Και να πούμε εδώ και κάτι ακόμα. Τα ομόλογα ήδη θεωρούνται “σκουπίδια”. Η κατρακύλα τους στη δευτερογενή αγορά θα συνεχιστεί όσο δεν υπάρχουν αγοραστές και πώς να υπάρχουν όταν ήδη έχει προεξοφληθεί η χρεοκοπία. Οι ομολογιούχοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στα CDS και στην στήριξη από ΔΝT και ΕΕ μήπως και περισώσουν κάτι από τα κεφάλαιά τους. Η στάση πληρωμών θα κάνει σμπαράλια όλες τους τις ελπίδες. Τα ελληνικά ομόλογα θα γίνουν χαρτιά χωρίς αξία. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουν ακόμα και το 80 ή και το 90% της αξίας τους στην αγορά. Θαυμάσια λοιπόν. Τότε θα πάμε να τα αγοράσουμε τσάμπα. Έτσι η περιβόητη “αναδιαπραγμάτευση” του χρέους δεν έχει καμία πρακτική αξία, εκτός αν γίνει μόνο και μόνο για να περισωθεί ένα μέρος του κεφαλαίου των ομολογιούχων. Ακριβώς γι’ αυτό δεν έχει νόημα αυτό το σύνθημα στο βαθμό που δεν συνοδεύεται από την άμεση μονομερή στάση πληρωμών.

Συνδικαλιστικός ή πολιτικός αγώνας;
Προς το παρόν οι απεργίες δείχνουν να μην έχουν συμμετοχή. Η τελευταία της ΑΔΕΔΥ είχε παταγώδη αποτυχία. Στην εκπαίδευση δεν απείργησε περισσότερο από ένα 15%. Οι συγκεντρώσεις ήταν άμαζες. Όμως αυτό αντί να προβληματίσει τις τριτοβάθμιες και “πρωτοβάθμιες” συνδικαλιστικές ηγεσίες, συνεχίζουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα τον ίσιο δρόμο τους. Ούτε καν το σκέφτονται, να δουν τι φταιει. Νομίζουν ότι είτε ο κόσμος δεν έχει ενημερωθεί, ή ότι το πρόβλημα είναι οργανωτικής φύσης. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι απεργίες έχουν συνδικαλιστικά συνθήματα και όχι πολιτικά.
Την περίοδο αυτή ο κόσμος δεν σκέφτεται με όρους κλάδου, αλλά με πολιτικούς όρους. Δεν σκέφτεται για παράδειγμα ως δάσκαλος, αλλά ως πολίτης. Αντιλαμβάνεται ότι ο μισθός του εξαρτάται από το αν υπάρχουν χρήματα στα ταμεία. Σκέφτεται όχι μόνο ότι του κόβουν το μισθό, αλλά ότι πάμε κατά διαόλου. Ότι αύριο δεν θα υπάρχουν καθόλου λεφτά. Όποιος σήμερα δεν απαντάει που θα βρεθούν, απλώς αφήνει την κυβέρνηση και όλα τα πολιτικά τσιράκια (ΝΔ, ΛΑΟΣ) των αφεντικών και των τραπεζών να μιλάνε χωρίς αντίπαλο. Η πολιτική αριστερά πρέπει να πάρει πολιτικές πρωτοβουλίες και να σταματήσει να κρύβεται πίσω από τους συνδικαλιστές της. Πρέπει να απαντήσει τώρα στο συνολικό πρόβλημα. Πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που απορρέουν από αυτό. Τέρμα πια με τις διαπιστώσεις για το ποιος ευθύνεται. Και εν πάση περιπτώσει αν πράγματι αυτοί που λέμε ότι ευθύνονται για τη χρεοκοπία είναι οι “πλουτοκράτες” και το πολιτικό τους σύστημα, ας τους στείλουμε στον αγύριστο. Αλλιώς δεν έχει κανέναν νόημα να κλαίγεσαι για κάτι που όλοι γνωρίζουν. Οι “πλουτοκράτες” και η πολιτική τους αυλή, βλέποντας ότι η αριστερά δεν μπορεί να πάρει καμία πρωτοβουλία έχουν περάσει με το πιο απίστευτο θράσος στην αντεπίθεση, υποδεικνύοντας ως υπεύθυνους της κρίσης τους δημοσίους υπαλλήλους, τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, και την αριστερά που δεν συναινεί έστω και λεκτικά στα μέτρα. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Αυτοί που ταίζουν με χρυσά κουτάλια τους καπιταλιστές, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και τους οπαδούς τους, ζητάνε τώρα και τα ρέστα. Μιλάμε για τρέλα. Οι κλέφτες γίνανε τιμητές. Οι αρχικομπιναδόροι, οι μιζαδόροι, οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες που όλη μέρα ζητάνε επιδοτήσεις από τον αναπτυξιακό και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Αυτοί κλείνουν τις επιχειρήσεις και τους φταιει το ΠΑΜΕ. Αυτοί δεν άνοιξαν τα μισά ξενοδοχεία το Πάσχα και τους φταιει η απεργία των λιμενεργατών στον Πειραιά. Μόνο ένα γουρούνι μπορεί να τα λεει όλα αυτά. Σ’ αυτή την άθλια καμπάνια πρωταγωνιστεί ο Σκάι και ακολουθούν τα υπόλοιπα κιτρινοκάναλα. Αυτοί ζητάνε τα κεφάλια όσων αντιδρούν στη δική τους λύση. Είναι φανερό ότι σ’ αυτή τη χώρα δεν χωράνε πλέον δύο. Ή αυτοί θα πάρουν δρόμο ή το εργατικό κίνημα και η αριστερά όπως την ξέραμε μέχρι τώρα θα συντριφτούν χωρίς έλεος.

Δεν μας λείπει η διάρκεια αλλά ο στόχος
Ένα τμήμα της αριστεράς νομίζει ότι τώρα χρειάζεται μια απεργία διαρκείας. Όμως το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη διάρκεια της απεργίας αλλά στο τι ζητάει. Όσο δεν λύνουμε αυτό απλώς καιμε την “απεργία διαρκείας” γιατί ο κόσμος αυτό που καταλαβαίνει είναι να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε απλά να είναι “διαρκείας”. Η επανάσταση δεν θα γίνει δια της οικονομικές εξόντωσης της εργατικής τάξης. Να υπενθυμίσουμε ότι ακόμα και στην οκτωβριανή οι απεργίες ήταν ελάχιστες. Η επανάσταση δεν είναι το προϊόν της κλιμάκωσης μιας απεργίας διαμαρτυρίας,, αλλά της συνειδητής δράσης των ανθρώπων που παλεύουν να πάρουν το τιμόνι της κοινωνίας στα χέρια τους, αφού πλέον δεν περιμένουν τίποτα από τους καπετάνιους του τιτανικού, που οδηγούν το βαπόρι στα βράχια.
Βεβαίως πώς να το καταλάβει αυτό μια αριστερά που πιστεύει ότι όλα αυτά είναι ιδεολογικά τρικ. Τι να πρωτοκαταλάβει. Ότι οι απεργίες δεν αποτελούν πλέον μέσο πίεσης, αφού οι επιχειρήσεις υπολειτουργούν; Ότι εδώ ετοιμάζονται να ξαποστείλουν το 1/4 των δημοσίων υπαλλήλων και εμείς νομίζουμε ότι απασχολούνται με το πόσοι απεργούν; Είναι σαν να κλείνει το αφεντικό την επιχείρηση και το σωματείο να καλεί σε απεργία διαμαρτυρίας. Μιλάμε για φοβερή επαναστατική ενέργεια. Το αφεντικό θα βάλει τα κλάματα. Λοιπόν για να τελειώνουμε. Οι απεργίες διαμαρτυρίας είτε κρατάνε 2 ώρες είτε 30 μέρες είναι τουφεκιές στο αέρα, όσο δεν αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου πολιτικού σχεδίου. Όσο δεν μεταβάλλονται σε πολιτικές απεργίες.

Πολιτική απεργία σημαίνει ότι δεν απεργώ για το μεροκάματο ούτε για τα “κεκτημένα”, άλλα με πολιτικά αιτήματα. Σήμερα μια τέτοια απεργία πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών. Στην κινητοποίηση αυτή δεν χρειάζεται να είναι κανείς εργάτης για να πάρει μέρος. Όλοι έχουν ισότιμους λόγος να είναι εκεί. Οι φοιτητές, οι νέοι, οι νοικοκυρές, οι επαγγελματίες, οι άνεργοι. Όλοι με την ιδιότητα του πολίτη που αντιδρά ενεργητικά στην χρεοκοπία της χώρας. Που λεει τέρμα πια. Με απεργίες, με δημοψήφισμα, με κινητοποίηση στο δρόμο, με μάζεμα υπογράφων. Με όλα τα μέσα. Και αν η κυβέρνηση συνεχίσει που θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται ως πράκτορας των τραπεζιτών, του διεθνούς και ντόπιου κεφαλαίου τότε πρέπει να πάρει δρόμο. Δύο λύσεις υπάρχουν. Ή κυβέρνηση σωτήριας από το κεφάλαιο ή κυβέρνηση σωτηρίας των εργαζομένων και της αριστεράς, για μια σοσιαλιστική αντικαπιταλιστική διέξοδο από την κρίση. Ο δρόμος αυτός περνάει από τη στάση πληρωμών και από πουθενά αλλού. Όσοι τώρα περιμένουν να αλλάξουν πρώτα οι συσχετισμοί καλύτερα να πάνε διαμαρτυρόμενοι να προσευχηθούν για τη σωτηρία της ψυχής τους. Οι υπόλοιποι που πιστεύουν ότι οι συσχετισμοί αλλάζουν από την κίνηση των ανθρώπων που παλεύουν για να πάρουν τη ζωή και τις ευθύνες στα χέρια τους, δεν έχουν παρά να μπούνε μπροστά σ’ αυτόν τον αγώνα.

Κ. Μαραγκός